Page 88 - Әнуарбек Әуелбек. Болашығына қол созған Қазақстан

Basic HTML Version

88
алтыншы сыныпта Иннамен бірге оқыды. Қатты ұнататын.
«Əттең, – деді ішінен Азамат, – ол мен сияқты ойламайды-
ау!..».
Азамат ерте есейді. «Ерте есейген бала өмірден көп опық
жейді» деген сөз рас болғандай. Еңбек дəмін татып үлгерген
он сегіздегі бала өзін ержетіп толысқан жігіт санады. Өткені
ойға оралған. Сегізді бітірген соң, нашар оқушы ретінде мек-
теппен қоштасты. Еш жер жұмысқа алмады. Жапанда жалғыз
қалғандай күй кешті. Шешесі Нұртай болмағанда, не істерін
білмеген де болар ма еді. Соның арқасында қаладағы № 4 кеш-
кі жұмысшы-жастар орта мектебін жақсы бағалармен оқып
бітірді. Достық ілтипат қоршаған орта қызықты болды. Соның
да əсері болар сабақтарына тыңғылықты даярланып, оқымаған
кітабы қалмады. Көп оқыған адам көп ойланады. Азамат та
талай ойлардың құшағына берілген. Мына өмірге таңырқаған
да жиіркенген, кең дүниені ұнатқан да жек көрген кездері аз
болған жоқ.
Ол кең дүниеге сыймады... Кейбіреулерге деген жеккөрі-
нішті сезім ұлғая түсті. Тіпті, айналаның бəрі жалған көлгір-
сумен өмір сүріп жатқандай. Бəрі де рөлде ойнап жүр, бəрі –
өтірік. Жалған!
Шындықты қайдан табуға болады?Шындық жоқ! Оны ешкім
мойындамайды... Көшеге қарашы, сана-сезімі өте төмен адам-
дардан аяқ алып жүре алмайсың. Ішкен-жегеніне мəз, ештеңе
ойлағысы да келмейді. Бірақ, жүргенде-тұрғанда кеудесіне нан
піседі, көкіректері қара қазандай. Қайта. Былтырлары бір жыл-
дай осындағы үшінші қоғамдық тамақтандыру комбинатын-
дажұмысістегенкезіндекөңіл-күйікөтеріңкілеуболатынАзамат-
тың. Еңбек көрігін қыздырып жүрген нағыз кітап кейіпкерін-
дей өз-өзіне риза еді. Жаны таза жігіт жақсылық жасауға құмар-
тып тұратын. Бəрі де өтті. Олар да алдамшы екен...
Азамат орнынан тұрып, бөлме ішінде ерсілі-қарсылы жүре
біраз ойланды. Пердесі ашық тұрған терезе алдына барып сырт-
қа көз тастады. Кино сияқты. Қап-қара болған арам ойды əппақ
сырмен күштеп сырлағандай. Ең болмаса, аққа қара жағып
емес, қараға ақ жағып алдайтынын қайтерсің. Бұлай бола беруі