Basic HTML Version
56
– Сізді көптен бері Шəкəрім Құдайбердиев туралы ро-
ман жазып жатыр деп естиміз. «Простор» журналы да жыл
сайын анонс беріп жатады...
– Қадірлі қажы туралы роман өз деңгейіне əлі де келмей
жатыр. Кей тұстарын қайта өңдемекпін. Жаңадан табылып
жатқан деректерді роман желісіне ықшамдап енгізу де қол
бөгейді. Шəкəрім қажының тəні қырық жыл бойы құдықта
жатты емес пе? Сонан ба, романды жазу үстінде менің жаным
өліммен күнде тілдеседі. Бұл романның қияметі де осында.
Жазуға кіріскен тағы бір шығармам – «Будущий хлеб взай-
дет на трупах» атты роман. Бұл романды мен Жапонияның
орталық баспасының тілегімен жазып жатырмын. Əлемдегі
ядролық сынақтардың қасіретіне арналған романда Семей,
Тынық мұхиты аралдары, Невада, Австралия мекендері сөз
болады. Бір ауылдың тағдыры арқылы жұмыр жердің зарын
көрсетпек ойым бар. Бұл орайда Американың, Жапонияның,
Францияның ядролық базаларын араламақпын.
– Роллан аға, сіз басшылық етіп отырған Қор «Қазақ
əдебиетінің» есебіне бес мың сом қаржы бөлгелі жатыр де-
ген сөз рас па?
– Рас. Өнеріміз бен əдебиетіміздің басына күн түсті деген-
ше, халықтың басына күн түсті деу керек. Ертеде Третьяков,
Морозов сияқтылар болмаса, бүгінгі Третьяков галереясы бо-
лар ма еді. Пушкин музейін тамашалар ма едік? Орыс өнері
орыс меценаттарына қарыздар. Ертедегі Рим, Византия, Гре-
ция мəдениеті де осыған куə емес пе?
Совет Одағы орнағаннан бері өнерді өрге жылжыту үкімет-
тің ісіне айналды. Өнердің тоқырауы, бүгінгі жадағай күйге
түсуі – соның салдары.
Біздің Қордың 10 мың сомы «Жұлдыз» журналы мен «Қа-
зақ əдебиетінің» көсегесін көгерте алмас, бірақ мұны балалар-
дың туған əдебиетке деген жанашырлығы деп түсінулеріңізді
сұраймын. «Ядролық сынақтардың зардабына ұшыраған бала-
лар»Қорының бəйгесінжариялап отырған «Қазақ əдебиеті» осы
Қорға лайықты айдармен конкурстың таңдаулы шығармала-
рын беріп тұрады деп сенеміз. Ол сіздер үшін де, біз үшін