Basic HTML Version
55
ортасында өнімсіз іске бола алысып-жұлысқанша ұлылардың
кітабымен оңаша қалғанға не жетсін! Бұл үлкен шындыққа
мен ертеде келдім. Сол үшін де өзімді бақытты санаймын.
Біздің бəріміз да туған тарихымыз бен əдебиетіміздің алдын-
да қарыздармыз.
– Бүгінгі аласапыран заманда жазушының орны қайда
болуы керек деп ойлайсыз?
– Бұл өте қиын сұрақ. Суреткердің ең басты міндеті əкім-
шіліктен, қоғамнан биік тұру деп ойлаймын.
– Қазіргі таңдағы атқарып жатқан шығармашылық
жұмыстарыңызды білгіміз келеді.
– Мен соңғы 3 – 4 жылда мүлдем қалам тартқам жоқ. Əр
жазушының дағдарыс кезеңдері болады. «Не үшін жазам? Кім
үшін жазам?! деп сауал көлденең тұрып алып, ұзақ уақыт жа-
нымды қинады. Бірақ бұл жылдар оқу, білім жинау, шет елдерді
аралаумен өтті. Осы кездері мені Мəскеудің Горький атындағы
əдебиет институты прозалық шеберхана ашуға шақырды.
Қалам тартудан қашып жүрген адамға бұл да керек болды.
Сол институтта мен Тува, Қарақалпақ əдебиетшілерін əдеби
шеберлікке оқытамын. Шеберханамда тəрбиеленіп жатқан
Тува əдебиетшілерінің алды орталық басылымдарда көріне
бастады. Тува үкіметінің тікелей көмегімен, Қызыл баспасына
«Бүгінгі Тува əңгімелері» атты жас, талантты жазушылардың
жинақ кітабын орыс тілінде əзірлеп бердім. Аудармашылар –
менің оқушыларым. Қазір бұл кітапты Мəскеудің «Советский
писатель» баспасына, менің жанашыр достарым бар шетелдік
баспаларға қатар ұсынып жатырмын.
Қаламға қайта салмақ салған кезім – өткен жылдың басы.
Биылғы жылы «Советский писатель» баспасынан «Жанта-
лас немесе құс кезген өліктер» атты үлкен романым жарық
көреді. Бұл романды «Жазушы» баспасы да шығармақ. Ро-
манды шет елдерге сатқан кезде, «Жазушы» баспасына иелік
жасатамын. Мұны туған халқыма деген көмегім деп білемін.
Бұл роман сонау аштық жылдарынан, қаза болған қасиетті
Арал балықшыларының тағдырынан, Семей полигонының қа-
сіретінен сыр шертеді.