Basic HTML Version
57
де сабақ. Тіресер емес, түсінісер кез келді. Біздің таза ниет-
пиғылымыз соны меңзейді.
Сөз орайы келгенде біздің Қорға жанашырлықпен қараған
«Жазушы», «Өнер», «Жалын» баспаларына, «Социалистік
Қазақстан», «Казахстанская правда», «Ұлан», «Горизонт»,
«Избиратель» газеттеріне рахмет айтқым келіп отыр.
– Қазақстан Жазушылар одағынан Сіздің атыңызға
келген «Əлем тас-талқан болған күн» кітабының жапон-
ша аудармасына тиесілі ақшаны Қорға құюға рұхсат
сұраған жапон баспасының телеграммасын көрдік. Сол
қаламақыңызды Қорға құямысыз?..
– Ол қаламақы – біршама көп ақша, бір тиынына тиіспей,
қорға құюға келісім бердім. Алматыда ашуды ойлаған «Внеш-
экономбанктің» есебіне сол ақша осы айда түсуге тиіс.
– Сіздің Мəскеуге барып жұмыс істей бастағаныңызға
он алты жылдан асыпты. Үйдегі балаларыңыздың ұлттық
ортадан тыс өсіп жатқандығы белгілі. Олар қазақ тілін
біле ме?
– Иə, баланың ұлттық ортада есейгені мақұл. Алайда, бұл
істе семьяның берген тəрбиесі де үлкен рөл атқарады ғой.
Мысалы, ұлым Дархан да, қызым Мархаба да ана тілінде
жақсы сөйлейді, кітап оқиды, тамаша жаза да алады. Əскер
қатарынан оралған ұлым П.Лумумба атындағы университет-
тің халықаралық заң (юристика) факультетінде оқиды. Мар-
хаба Мəскеудегі педагогика университетінде сырттай оқып
жатыр. Олар ағылшын, испан, француз тілдерін де жетік бі-
леді.
– Роллан аға, сізге де, өзіңіз басшылық етіп жүрген
«Ядролық сынақтардың зардабына ұшыраған балалар»
Қорына да алдағы уақытта, табыс тілейміз. Уақыт бөліп,
əңгімелескеніңізге көп-көп рахмет.
«Қазақ əдебиеті» газеті, 18 қаңтар, 1991 жыл