33
дей сөздерге де имандай сенеміз. Неге?! Өйткені, бəріміз де көз
ашқаннан-ақ солай тəрбиелендік.
Ендігі жерде не істеген жөн? Ойлап қарасақ, бəрі де жеке
адамның ой-санасына, психологиясына байланысты екен. Ал
оны өз биігіне жетелейтін, дамытатын – белгілі бір дəрежедегі
халықтық педагогика мен білім, ғылым, мəдениет. Сол себепті
де бұл салалардың егеменділігі ауадай қажет, ауызсудай зəру,
күннің нұрындай керек болып отыр. Халықтың ұлттық сана-
сезімінің жетіліп ұйыған елге айналуы аталған жəйттерге
тікелей байланысты. Бұл орайдағы ең алғаш ауызға алаты-
нымыз – бала тəрбиесі. Балабақшадан бастап жоғары оқу
орнына дейінгі үзіліссіз білім беру концепциясын əлі күнге
дейін қабылдай алмай жүргеніміз өкінішті жəйт. Ұлттық
мектептеріміз үшін дербес жасалған оқу бағдарламасы, өз ға-
лымдарымыз жазған оқулықтар – бəрі-бəрі халықтық педаго-
гикамен қойындасып, қауышып жатса ғана іздегеніміздің ал-
дымыздан шығары кəдік.
Жас жеткіншек алдымен өз елінің тарихын, қоршаған орта-
сының жер-су жағдайын танып-біліп барып, содан кейін ғана
өзге ел, құрылықтардың тарихын, географиясын оқуы керек.
Бұл мəселелер төңірегінде баспасөз бетінде аз айтылып жүр-
мегендіктен, көп созбаламай, екінші айтарымызға көшейік.
Ол – қазіргі таңда ерекше рөл атқаратын ғылым мəселесі.
Республикамызды жеке мемлекет, егеменді ел ретінде алып,
тек социалистік емес, капиталистік елдермен салыстыра қараса,
ғылыми-техникалық прогресс көшінің соңында ілбіп қана келе
жатқандығымызды байқаймыз. Жер-су, тау-тасымыздағы қазба
байлықтарының көптігі бізді алысқа апара қоймаса керек. Рес-
публика ғылымы өз дербестігінде дами алмаса, еліміз өзінен
əлденеше есе кішкентай, шағын мемлекеттер үшін шикізат дай-
ындап беруші ретінде қала бермек. Ал ғылым мен техникасы
дамыған елдерден дайын өнімді сатып алып, оларға белгілі бір
дəрежеде тəуелді болып қоймасы, қайсымызға болсын, қазірдің
өзінде белгілі мəселе. Бұл жəйттер, əрине, ғылымның қай са-
ласына болса да қатысты. Республикамыздың жаңашылдары,