31
САНАНЫ ТҰРМЫС БИЛЕЙ МЕ?
Республикамыздың мемлекеттік егемендігі туралы Декла-
рацияның қабылданғанына көп уақыт өте қойған жоқ. Енді-
гі жерде еліміздің жұртшылығы осы қымбат құжатта
айтылған игі шаралардың жүзеге асуын күтіп отыр. Алай-
да, жетпіс жылдан астам уақыттағы Орталыққа деген
тəуелділік республика өмірінің бүкіл саласын қамтығандығы
соншама, олардың дербестікте дамып-жетілуі үлкен қиын-
дық туғызуда. Өсіп-өркендеуіне тəуелсіздік талап ететін
сондай саланың бірі – мəдениетіміз. Ендеше, бұл мəселе респу-
бликамызда қай деңгейде шешім таппақ, бүгінгі əңгімеміз осы
жайында.
Естеріңізде болар, осыдан оншақты жыл бұрын Азия, Аф-
рика құрлықтарындағы отаршылдық құрсауын үзген шап-
шағын мемлекеттер жайында «Өз тəуелсіздігіне ие болды» деп
жар сала жазып жаттық. Тіпті, күні кешеге дейін шет елдер
жайлы айтқанда, «тəуелсіздік» сөзін батыл қолданып келдік.
Ал кезек өзімізге келгенде, «Отар ел едік» деп айтуға аузымыз
бармағандықтан ба (белгілі бір дəрежеде солай болғаны рас
болса да), аяқ астынан «егемендік» сөзіне жармастық. Дəл осы
тұста мəселенің атында емес, затында екендігін ұға білгендер
үнсіздік танытты. Үнсіздік, қашанда, келісім белгісі. Жоқ
жерден талас тудырудың, шынында да, қажеті шамалы еді.
Əйтеуір, тілейтініміз – егеменді ел болып тұрып, тəуелділіктің
құшағында қалып қоймау.
Соңғы уақытта егемендік төңірегінде əңгіме айтыла бастаса,
ең алдымен, экономикалық дербестік, яғни экономикамыздың
егеменділігі тілге тиек. «Сананы тұрмыс билейді» деп мате-
риалистік тұрғыдан келгенде, мұның өте орынды екендігі
кəміл. Республика басшыларының қазіргі жүргізіп отырған сая-
саты нақты іске асар болса, еліміздің экономикасы Қазақстан
халықтарына «қызмет» көрсете бастайды. Біз оған сенеміз.
Алайда, экономикалық, əлеуметтік мəселелердің шешілуі бар
да, рухани құлдықтан іргеңді ажырату тағы бар. Біле білген