Basic HTML Version
299
солай жасайтын шығар. Келсең кел деп, ашық-шашық жатқан
далалық жер болған соң, «Шаңырақтың» суығы бір басқа. Аязы
етіңді-бетіңді түгел қарып, суығы қойын-қонышыңды аралап
кетеді. «Сыпайы жаурамайды, қалтырайды» дегенді осы жер-
ден көруге болады.
Ақырын-ақырын жылыстаған автобус жанымыздан тоқта-
май өте берді. Іші біржола жарылып кетуге шақ қалған. Арқа-
сымен, бетімен əйнектерге жабысып, мыжыла жаздаған жұрт-
тан автобустың іші де көрінбейді.
Əне-міне тоқтайды деген сенім аялдамадағы жұртты біраз
жерге дейін жүгіртіп алды. Көңілі қалған елдің кейін қарай
қайта бастағаны сол еді:
– Əне, тоқтады! – деген дауыс саңқ ете қалды. Əскердегі
бұйрықты естігенде де дəл осылай орындау сирек болатын
шығар. Жұрт түп-түгел бір мезгілде артқа қарай сарт етіп бұ-
рылды. Басқа бұйрық айтылмаса да, ел бірден, жаппай жүгіре
жөнелді.
Бұл кезде автобустан адамдар түсіп жатыр еді. Байқаймын,
əлі түсіп жатыр, əлі түсіп жатыр. Жүгіріп бара жатқан жұрт
та бірдеңеден секем алғандай болды ма, алғашқы қарқындары
бəсеңдей қалды. «Сен-ақ оза ғой» дегендей, бірте-бірте бір-
біріне жол бере бастады. Ақырында солбырайып-солбырайып
тұрды да қалды. Ал автобустан түскен жұрт бері қарай, аял-
дамаға беттеді.
– Е, бұның да жағдайы белгілі болды, – деді бір кісі күрсініп.
Бір қызығы, ешкім ештеңеге өкпелей қоймайды. Бəрі осылай
болуға тиіс сияқты. Бір-бірімен шүйіркелесе əңгімелесіп, Тө-
ле мен Бөле құсап ұбырып-шұбырған ел қайтадан аялдама
маңына қарай жинала бастады.
Бұл кезде құрдасым екеуміз қолтықтасып алған болатын-
быз. Енді қайтпекпіз, біз де жаурай бастадық. Байқаймын, біз
ғана емес, екеу-екеу қолтықтасқан жұрттың қатары көбейіп ба-
рады. Тіпті, жастар жағында бірін-бірі құшақтап алғандары да
бар.
– Енді бір сағаттай тұрсақ, біз де құшақтасатын шығар-
мыз, – дедім іштей соны тілеп. Құрдасым бір жымиып қойды.