Page 298 - Әнуарбек Әуелбек. Болашығына қол созған Қазақстан

Basic HTML Version

298
көбейіп, жол бойының бəрі ұзыннан-ұзақ базар сияқты болып
кетті. Алматыға қатынайтын жолдың біреу-ақ болғаны қан-
дай жақсы! Бүкіл шаңырақтықтарды осы жолдың бойынан
табуға болады.
Құрдасым-ай!
Көңілдегі бір сезім жүр басылмай.
Бар шуағын төгетін нұр ғой күлкің,
Сыңғыр етіп, жасартар бір ғасырдай, –
деп, көрсем өлең оқығым келіп тұратын құрдасыммен биыл
тағы кездестім. Жұмысқа ерте кетіп, кеш келесің. Əрқай-
сымыз əртүрлі автобусқа отырып кететін болуымыз керек,
өмірі кездеспейміз. Алматыға қалың қар жауып, автобус жүр-
мей қалмаса, оны биыл көрер ме едім, көрмес пе едім.
Қазақ қосып айтқанды керемет жақсы көреді ғой. Қырық
жыл бойы кездеспей жүріп, алдыңғы жылы полицейлер ав-
тобусты тоқтатып жүргенде бір көріп қалғаным бар. Биыл да
міне əңгімеміз таусылар емес.
Не айтқанымызды білмеймін, əйтеуір аузымыз жабылған
жоқ. Есімде қалғаны – күн суық болғасын ол да балаларын
сабаққа жібермей қойыпты. Іргедегі жаңадан ашылған мек-
тепті таяу арада қалыптасып үлгере қоймайды деп есептеп,
балаларының Рысқұловтың бойындағы бұрынғы мектепте қа-
ла беруін жөн санапты. «Жаңа мектеп ақша жинағанға да құ-
мар болады» деп қояды.
Сөйтіп, өткен-кеткенді айтып тұрғанда, алыстан автобус-
тың сұлбасы көрінді. Бір-бірімен əңгімелесе жүріп, шашырап
кеткен жұртшылық келе жатқан көлікті көрген соң, аялдама
маңына топырласа қалды.
Бұл кездегі көріністі сөзбен айтып жеткізу қиын. Топырла-
ған елдің бір-екеуі оқшаулана бөлініп, былайырақ бара қалып
еді, қалған жұрт та солай қарай қозғалды. «Автобус өтіңкіреп
барып тоқтайтын шығар» деген дауыс естіліп еді, көпшілік
бірден кейін қарай ығыса бастады. Толқындай тербелген ел бір
орнында тұрар емес. Бір жағынан, кім біледі, суық болған соң