Basic HTML Version
297
КЕЗДЕСПЕЙ КЕТКЕН БЕЙНЕЛЕР
немесе Алматыдағы аязды күнгі оқиға
Аяқ астынан болған оқиғалардың ішінде есінде ұзақ уақыт
сақталып қалатындары да кездеседі. «Шаңырақ» ауылында
егер автобус жүріп тұрса, ондай тосын жəйттер көбіне осы
қоғамдық көлікте болып жатады. Былтыр... жо-жоқ, қазірден
бастап алдыңғы жылы деу керек екен ғой. Алдыңғы жылдың
бір жылы-жұмсақтау, жайсаң күндерінің бірінде МАИ қыз-
меткерлері жолаушыларды автобустан түсіріп алып тұрып
орындық санайтын науқан өткізгені бар. Сонда, ой-бір қызық
болған.
Не əрі, не бері емес, автобусты жол ортасында тоқтатып
алып, «Автобустан түсіңіздер, орындық санаймыз!» деп екі-
үш полиция қызметкері бел сыбанып тұр. Біз мінген көлік қана
емес, тағы да екі-үш автобустың қарасы көрінеді. Қырық жыл
көрмеген құрдасымды сол кезде бір кездестіріп, мəз-мəйрам
болып қалғанымыз бар. МАИ қызметкерлеріне қайта-қайта
рахмет айтып, ризашылығымызды білдіргенбіз.
Енді міне, Алматыға аяқ-астынан боран келіп, апай-топай
жауған қар түнімен айналаны басты да қалды. Дəл Жаңа жыл-
дың қарсаңында бұл өзі жақсы да сияқты. Бірақ «қар жауды деп
қуанба, артында болар суығы» деп баяғылар айтқандай, адам-
дар бір-бірінің бетіне тіке қарай алмас сықырлаған сары аяз
орнай кетті. Мұндайда «Шаңырақтың» автобустарына сенім
жоқ. Оны елдің бəрі біледі.
Ауылда автобус жүрмей қалса, жұрт кəдімгідей қуанып қа-
лады. Кейбіреу жұмысқа, енді біреулер сабаққа күндегісінен
ертелетіп, үйлерінен асыға шығады. Себебі көптен көре алмай
жүрген кісілеріңді бір көріп қалудың сəті осындайда түседі.
Шынын айтқанда, жұрт автобусқа, таксиге қарағанды қойып,
беттерін аяздан қорғай, бір-біріне көз қиығын сала бастайды.
Сырттай қараған адамға олар уəделесіп қойып бір-бірін тап-
пай жүрген кісілердей көрінеді.
Не жүріп жатқан автобус жоқ, не такси тоқтамайды. Таң
қылаң бере бастағаннан жиналып жатқан елдің қатары жылдам