Basic HTML Version
240
жасында емес, мəселе оның көтеретін тақырыбында ғой. Ренжи-
ді, əрине. Ренжігенмен қайтеміз, театр репертуарын көрінген-
нің қолына ұстатып жібере алмаймыз. Бұл – мемлекеттік театр.
Екінші мысал: Көптеген драматургтеріміз бүгінгі күн та-
қырыбын қозғап жазып əкеледі. Кейіпкерлері – наркоман-
дар, ішкіштер, баласын тастап кеткен əйелдер, күйеуімен
ажырасқандар, əйелін сабайтын еркектер, Саин көшесінің
бойында тұратын қыздар. Дұрыс, мұның бəрі бүгінгі күннің
тақырыптары, қарсылығымыз жоқ. Иə, ондай нəрселер бар.
Алайда, мəселенің күңгірт жағымен қатар, оның жақсы жағы да
бар емес пе. Мен айтамын, қажет тақырып қозғалған, бірақ на-
шар жағымен қатар, солардың арасында жақсы адамдар да бар
емес пе, солардың кейіпкері қайда. Нашар жағын күнде көріп,
айтып та жүрміз. Балаларымыз сондай жолға түсіп кетпесе екен
деп, Құдайдан тілеп те жүрміз. Бəрі дұрыс. Жирендіретін жа-
ман жағы көрсетіліп тұрған жерде, біраз, еліктейтіндей жақсы
бейне де қажет. Балаларымыз біреуге еліктеуі керек қой, ол
қайда?! Мəселен, тілін шұбарлап сөйлейтін қазақтар жеткілік-
ті, қазір екінің бірі сондай. Алайда, майын тамызып тұрып
сөйлейтін соның қасында біреу болу керек қой. Бала еліктегіш
келеді, біреуін көріп жиренген жерде, еліктейтін екінші біреу
болуы керек. Бала содан үлгі алуы қажет. Осыларды айтсаң,
драматургтеріміз реніш танытып жатады. «Өмір шындығын
жазып едім, сіздер қабылдамадыңыздар» деп өкпелейді.
Шекспирдің, өзіміздің Мұқаңның – Əуезовтың пьесалары не-
ге өлмейді? Бұлар жалпыадамзаттық тақырыптарды қозғайды.
Бұл енді əлімсақтан бері айтылып келе жатқан нəрсе. Оны
драматургтеріміз білмейді емес, біледі. Бірақ, неге екенін біл-
меймін, қарымы жетпейді ме, əлде тезірек жазып, театрдан
құтыла салғысы келе ме, ол жағын айту қиын.
Жаңа пьесаларға қай театр болсын зəру. Облыстық театр ма,
Əуезов театрыма – бəрі деп айта аламын. Өзіміздің төл туынды-
мызды қойғымыз келмейді емес, қойғымыз келеді, проблема-
ны көтергіміз келеді. Бірақ, драматургияның өз заңдылықтары
бар, сол сақталмағаннан кейін арзанқол дүниелерге барғың
келмейді.