Basic HTML Version
219
неге арнайы дəреже берілмейді? Бəрінен бұрын, соғыс жыл-
дарында осы аймақта тұрып, зəбір-жапа шеккендерге арнайы
жеңілдіктер неге берілмейді? Тəуелсіз ел болып, етек-жеңімізді
жинай бастаған бүгінгі таңда бұл сауалдарға жауап беру аса
қиын нəрсе емес сияқты. Бар мəселе осыны көре білетін, түсіне
білетін адамдарда жатқандай.
Бəлкім, жаңа шақырылып, жұмыс істей бастаған парла-
мент Ұлы Жеңістің 60 жылдығына орай жақсы шараларды
қолға ала бастар. Не десек те, алыста жатқан ауылдың айтар
сəлемі көп.
«Əдебиет айдыны», 10.03.2005 жыл
«АДАМ ҰСТАЗДАН ҮЙРЕНІП, ШƏКІРТПЕН ӨСЕДІ»
Жазушы, Шолохов атындағы халықаралық
сыйлықтың лауреаты, Қазақстанның
еңбек сіңірген қайраткері Сəбит ДОСАНОВПЕН сұхбат
– Сəбит аға, біздің газетіміздің аты «Əдебиет айдыны»,
Сіз жазушысыз. Осыған арқа сүйеп əңгімемізді сөз өнерінің
өмірдегі орны, маңызы жайлы оймен бастасақ. Жасы-
ратыны жоқ, қазір. «ХХ ғасыр интернет – телевидение,
техникалық прогресс ғасыры, көркем əдебиеттің күні өтіп
барады» деген пікірлер ара-тұра болса да айтылып қалып
жүр ғой.
– Сенің сұрағың бір тəмсілді ойға оралтып отыр. Адамның
аяғы жетуі қиын құлама құз бен жалаңаш жартастар арасында
қара тасты қақ жарып, аспаннан қиғаш құйылған күн сəулесі
мен таудан қуат алып, бір əсем гүл өсіп тұр. Оның шырыны
мен жұпар иісі сиқырлы қасиеттерге толы. Алланы, адам за-
тын сүйген қолы, жаны таза, адамдарға жақсылық жасауға əзір
тұратын, мейірімді жан сол гүлдің хош иісін рахаттана жұтып,
тамаша шырынынан тамшыдай болса да дəм татса, ол сөздің
Құдай берген құдіретіне ие болады. Егер, ол гүлге қара ниетті