218
Жəнібектің бір ерекшелігі – сонау 1904жылдың өзінде темір-
жол табаны тартылып, Астрахань мен Саратовты жалғайтын
теміржол осы стансаның үстінен өтетін болған. Теміржолдың
үсті болған соң, бұрын да, кейіннен – Кеңес Одағының кезінде
де Жəнібек əлеуметтік-экономикалық жағынан жақсы дамыды.
Мұнда түрлі зауыттар мен іргелі кəсіпорындар жұмыс істеді.
1942 жылы неміс-фашистері Сталинград түбіне жақындағанда,
Жəнібек стансасы да негізгі нысанның біріне айналады. Май-
данда жараланған жауынгерлерді алып қайтқан эшелондарды,
Сталинградқа қарай келе жатқан азық-түлік қару-жарақ тиел-
ген пойыздарды бомбылау жау ұшқыштарының негізгі мінде-
ті болды. Бұл туралы кезінде зерттеуші-ғалымдар да жақсы
жазған болатын. Мəселен, 1983 жылы «Қазақстан» баспасы-
нан шыққан К.Досқалиевтің «Сражающиеся Сталинграду» де-
ген кітабына қараңыз. 29-бетте Жəнібек стансасының тұрғыны
А.А.Серединнің естелігі берілген.
Оның айтуынша, 1942 жылдың 4 қазанында күндізгі сағат
он бірде фашистердің 36 «Хейнкель – 100» ұшағы ұшып ке-
ліп бомбылаған. Бомбылау кезінде он адам өліп, жанармай
құйылған цистерна жарылған.
Аталған кітапта соғыс жылдарында бомбылаудан Жəнібек
ауданының қаншама егістік жері мен шабындығы өртеніп кет-
кені тəптіштеп айтылған.
Аудандық газеттің редакторы Едіге Өтепəлиев пен аудан-
дық мəдениет бөлімінің меңгерушісі Дəулеткерей Құсайынов
бізді осындағыбауырластар зиратына алыпбарды. Алыпбауыр-
ластар зираты соғыс жылдарында бұл жерде не болғанын үнсіз
ғана айтып тұр еді. Аспанда ойнақ салып жау ұшақтары, үстін-
үстін жарылған бомбалардың дауысы. Аударылып-төңкеріліп
жатқан эшелондар. Жараланып ыңырсыған адамдардың дауы-
сы. Соғыстан қайтып келе жатып, ауылына жете алмай, осында
мəңгіге қалған боздақтар...
Міне, арада алпыс жылдан астам уақыт өтті. Кейінгі ұрпақ
не істеп, не қойды деген сауал көкейіңе келеді. Ұлы Отан со-
ғысы жылдарында жапа шеккен бірден-бір аймақ ретінде неге
бір алып ескерткіш орнатпасқа? Соғыс көрген аймақтарға