Basic HTML Version
188
жұмыспен қамтамасыз етіп, аздап болса да, ақша түсіріп оты-
рудың амалы ма? Қайта-қайта куəлік ауыстырғаннан гөрі, ком-
пьютер арқылы оның нөмірі мен сериясын бір жерден екінші
жерге «көшіріп-тіркейтін» жолдармен ретке келтіру жеңілдеу
емес пе еді? Ондай қызметі үшін сол жаңа куəлікке төлейтін
ақшаны алсын. Азаматтар суретке қайта түсіп, куəлік əзір
болғанша уақыт өткізіп, əрі-бері сабыла бермес еді ғой. Қазір
бос сабыла берер де заман емес. Автобусқа əр мінгенің – бір
бөлке нанның құнына тең. Ал, қазір көпшілік жұрт – сол бір
бөлке нан үшін ғана тер төгіп жүргендер.
«Түркістан» газеті, 17 ақпан, 1999 жыл
ОСЫ ЖҰРТ НЕМЕНЕГЕ ТЕР ТӨГІП ЖҮР?
Отанды сүю үшін сыртта жүру шарт емес
Қазақстаннан Германияға көшіп барған неміс əйелі өз іс-
керлігінің арқасында байып шыға келеді. Сөйтіп, өзі туып-
өскен Алматыдағы Педиатрия жəне балалар хирургиясы инс-
титутының жанынан Республикалық қатерлі ісік-қан аурула-
ры орталығын ашады. Ашып қана қоймай, екі жыл бойы өзінің
жеке ақшасымен балалар ауруханасын қаржыландырып оты-
рады.
Мұндай жағымды хабар құлаққа тигенде, өзін танымасаң
да, алыстағы əлдекімге ішің жылып, риза болып қаласың. Ту-
ып-өскен жерге деген сүйіспеншілік, ыстық ықыласты құрмет
төңірегінде, турасын айтқанда, патриоттыққа, отаншылдыққа
үлгі болар жан туралы жазғым келді. Істің мəн-жайын білгім
келіп, институт директорының ғылым жөніндегі орынбасары,
Қазақстан денсаулық сақтау ісінің үздігі, профессор Күлəн
Омароваға жолықтым.
Əлгі хабар біздің құлаққа жеткенше бірнеше мəрте «редак-
цияланып» үлгеріпті.
Біріншіден, Қазақстанда туып-өскен неміс – əйел адам емес,
Валентин Герайн деген ер кісі болып шықты. Ол – Кэр-Гер-