Basic HTML Version
128
НЕ ҚАЛА ЕМЕС, НЕ ДАЛА ЕМЕС...
Алматының солтүстігінде жайғасқан «Шаңырақ» елді-
мекенін жұрт «ықшам аудан» деп те атай береді. Өзіне екеуі
де жарасатын секілді. Негізі, өзі Əуезов ауданының аумағында
орналасқан. Кезінде қалада он-онбес жылдан бері жұмыс істеп
жүріп, пəтер ала алмаған жастар қала іргелеріне өз еркімен
үй салып жайғаса бастаған соң, қала басшылығы, амал жоқ,
жер үлестіріп, тынышын тапқан болатын. Обалы не керек,
сол кездегі қала əкімі Заманбек Нұрқаділов «Шаңырақтың»
хал-жайын жақсартуға бар ынта-ықыласымен кіріскен-ді.
Сонан ба, «Шаңырақ-1», «Шаңырақ-2» болып, əп-сəтте үй-
жай қатары қаз-қатар тізіле қалды. Айтуға ғана жеңіл шығар,
əйтпесе, қашанда əбігерге түсіп шапқылап жүретін қазақтар-
дың өлермендігінің арқасы ғой бой түзегені. Сол қарқын қазір
сап басылған. Себеп? Науқаншылдық дерт пе, басшылықтың
ауысыуы ма? Əлде суық пен судан бас паналатар «времянка-
лардың» əуресі болдыртып тастады ма? Басталған құрылысын
аяқтауға үкіметіміздің əлі жетпей жатқанда, жеке адамдар қи-
мылының бəсеңдеуін түсінуге де болады.
«Шаңырақтың» бүгінгі тұрғындары (99 пайызы – қазақ) –
Алматының бұрынғы пəтершілері, экологиялық аймақтардан,
таяу шет елдерден атамекеніне қоныс аударып келгендер.
Сондай-ақ, бұрынғы астанамыздың оқушы, базаршы жастары
(бұрын «жұмысшы жастар» деуші едік). Көпшілігі – ілдəлдалап
күн көріп жүрген жұмыссыздар, «таңғы нəсіп тəңірден» деп
алақан жайып, аспанға қарап отырған жұрт. Автобустың асты-
үстіне топырлай сығылысқан мектеп оқушылары, шұбырған
қара домалақ бала-шаға. Иə, бұл жер – алды он-он екіден, соңы
екі-үштен ұл-қыз өсіріп отырған қаланың көп балалы аймағы.
Баланың саны толмай қалады деп, кезінде əзер ашылған №41
қазақ орта мектебі аузы-мұрнынан шығып, сыймағандарын
көршілес мектептерге «ұзата» бастағалы қашан!
Сосын, «Шаңырақта» не бар? Санаулы дүңгіршіктер, санау-
лы бағаналар, санаулы аялдама мен санаулы автобустар. Авто-
бустар болғанда да, ұйықтап жатқан бала ояна сап, жаңылмай