Basic HTML Version
12
басты. Барып, апайдың (ол кісі де мұғалім) шəй-тамағын ішіп-
жеп болған соң, «Ал, аға, не мазалап жүр? Əңгіме айтыңыз»
деп шаруаға көштім.
– Ешқандай шаруа айтқалы отырған жоқпын. Жеңіс күні ке-
ле жатыр, мен бір аздап еңбектеніп едім, соны өзiңе көрсетсем
бе дегенім ғой,– деді ағай. – Алатау ауданы бойынша өткен
көрмеде бірінші орын алып еді...
– Оу, алдымен, бəрін содан бастамадыңыз ба?– дедім мен.
«Жə, жай нəрсе ғой» деді де, келесі бөлмеге бастады.
Бұл бөлменің бір бұрышын көрмеге айналдырып қойыпты.
Үстел үсті бейне бiр от пен оқтың арасы, жан алып-жан беріскен
шайқас жүріп жатыр. Фашистің танкісі жанып, қанішерлердің
бір-екеуі жер жастанып құлап жатыр... Біздің жауынгерлер жа-
ралы болса да, жанталасып соғысып барады. Окоптың ішінде
бір-екі жауынгер бүгежектеп жүр.
Жұмагелді ағай көрсетуін көрсетсе де, өзі ыңғайсызданып
қалды. Оқушыға түсіндіріп жатқандай болғанын бір сəт əбестік
көріп қалды ма екен, қайдам. Мен іліп əкеттім. Баяғыда Вьет-
намда болғанда көргендерімді айттым.
Кеңес Одағының дүрілдеп тұрған кезі. Вьетнамның на-
рықтық экономикаға бет бұрған шағы. Өтпелі кезеңіндегі көрі-
ністердің бəрі бізге таңсық нəрселер еді (кейін бізде де дəл со-
лай болды).
Ханойдан Ньячангке бағыт алған бетте Сайгонға (Хоши-
минге) барып біраз күн аялдадық. Кеңес Одағының азаматта-
рын қатты сыйлайтын ел ғой, күтіп-бағып, бар жақсысын көр-
сетіп жүрді. Сонда, үлкен бір орталық музейге барғанымыз
есімде. Вьетнам соғысына арналған залға кіргенде, шайқастың
ортасына тап болғандай күй кешкенмін. Айналасы атшапты-
рымдай көрінген бөлмеде үлкен үстелдің үстіне шайқас алаңын
жасаған. Бəрі, тіпті адамына дейін қыбырлап қозғалып, қанды
шайқасты басынан аяғына дейін көрсетіп береді. Тоқты қосса-
ңыз болды, вьетнамдық əскерлердің американдық басқыншы-
ларға қарсы жүргізген шешуші шайқасын бастан-аяқ қайталап
береді. Қай техника қандай үлес қосты, кім кімді атты, қандай
тактика ойластырылды – бəрін оқымай-ақ біліп аласыз. Көз