Page 102 - Әнуарбек Әуелбек. Болашығына қол созған Қазақстан

Basic HTML Version

102
–Əрине, ол бір ғана қырынан келгендегі əңгіме ғой. Əйтпесе,
бұл жұмыстың өз ауыртпалықтары да аз емес. Сөз барысында,
шамам келгенше, оны да айта кетейін.
Бізге, көбіне, жоғары жақтан шама-шарқымызбен санаспай-
тын бұйрықтар легі ағыла келіп жатады. Мəселен, 17 қазанда
Алматы мен Мəскеу аралығына қатынайтын пойыздың бір
бригадасына егін жинау науқанынан қайтатын еңбеккерлерді
алып келуге Тың теміржолына аяқ астынан аттандыруға тура
келді. Бұл бригада сол күні он бес күндік өз сапарларын аяқтап,
демалысқа шығуы керек-тін. Амал жоқ, аш-жалаңаш деген-
дей, жолға əзір болып үлгермеген, жөнделмеген басқа пойызға
отырды да, жүріп кетті. Асығыстықтың аты асығыстық емес
пе, бұл пойыз Көкшетауға əрең жетіп, сонда бір апта бойы
тұрып қалды. Он-он бес күн қиналған жолсеріктердің вагон-
дарын, ақыр соңында, бөлек-бөлек əр пойызға тіркеп алып
қайтуға мəжбүр болдық. Тың темір жолының өз пойызы, өз
жолсеріктері бар бола тұра, Алматыдан арнайы, бірақ дайын
болып үлгермеген пойыз аттандырғанымызды орынды болды
дей алмаймын.
Таяуда Алматыдан Қытайға барып-келіп тұратын «Жібек
жолы» пойызының екінші бір бригадасы мен «Алматы –
Новосібір» рейсі жолға қойылды. Бізге алдын-ала ескертпей,
осындай іс-шараларды шұғыл түрде жүзеге асырамын деу қи-
сынсыз-ақ. Кадр тапшылығы алқымнан алып тұрғанда, мұндай
жұмыстарды ертерек қолға алғанымыз дұрыс болар еді. Алды-
мен, пойызды дайындап қойып, сосын адам іздеу, қалай десек
те, ақылға қонымсыз нəрсе. Қараша айына дейінгі мəлімет бой-
ынша, бізге əлі 470 жолсерік жетіспей отыр. Осының салдары-
нанрейстенқайтқанжолсеріктерді демалдырмай, келесі сапарға
аттандыру фактілері жиі кездесуде. Бұл, қанша дегенмен,
оларға ауыр тиеді. Оның үстіне, көпшілік пойыздарда бір-екі
мезгіл ыстық ас ішетін вагон-ресторан да жоқ. Жолсеріктердің
көпшілігінің түрлі ауру-сырқаулардан айықпай жүретіндігі де
соның салдары деп білемін.