Basic HTML Version
48
348-і өкпе, 267-сі қылтамақ, асқазан, бауыр ауыруымен,
ал аналардың 70 пайызы анемиямен зардап шексе, балалар
арасындағы шетіну Нагасаки мен Хиросима тауқыметін
тартқан Жапониямен салыстырғанда 20 есе көп екен. Бұл
қатарға ядролық сынақтардың алаңына айналған Семей,
Орал, Ақтөбе, Гурьев облыстарын қоссаңыз, өңсіз-тілсіз
жегір жаудың жеңіс тұғырына табан тірегелі тұрғанын
байқайсыз. Шарасыздық танытып: «Бұл заман қай-қай за-
ман, бағы заман, Баяғыдай болар ма тағы заман...» деп, кең
дүниенің құлын мүшесі бұзылмаған ертедегі табиғи қалпын
аңсайсың. Санаңда сарпылған сан мың сауалға тобықтай
түйін боларлық жалғыз жауап таба алмай дал боласың...
КСРО жазушылар одағы басқармасының қазақ əдебиеті
жөніндегі советінің жауапты хатшысы, Қазақстан Ленин
комсомолы сыйлығының лауреаты, «Ядролық сынақтардың
зардабына ұшыраған балалар» Қорының президенті, жазу-
шы Роллан СЕЙСЕНБАЕВҚА қояр алғашқы сауалымыз да осы
тұрғыда өрбіді.
– Роллан аға, өзіңіз туып өскендіктен Семей облысын-
дағы ядролық сынақтардан шегіп отырған халық қасі-
ретінің жаныңызға бататындығын түсінеміз. Алайда,
бүкіл əлемге аян «Семей – Невада» қозғалысы іргелі
жұмыстар жүргізіп келе жатқанда өз бастамаңызбен,
тікелей ұйымдастыруыңызбен құрылған «Ядролық сы-
нақтардың зардабына ұшыраған балалар» Қоры ортақ
күшті бөлектеудің бір көрінісіне айналып жүрмей ме? Осы
Қордың мақсат-мүддесі, атқарып отырған іс-шаралары
төңірегінде əңгімелеп өтсеңіз.
– «Ядролық сынақтардың зардабына ұшыраған балалар»
Қорын ашу туралы ой ертеректе туындағандықтан əңгімемді
мен де əріден бастағым келіп отыр.
Шыңғыс тауларындағы тұңғыш сутегі бомбасының жары-
лысын мен жеті жасар бала күнімде көргенмін. Сондағы атам-
ның қасіретті жүзі есімнен əлі күнге дейін кетер емес. Өзімнің
де сұрапыл жарылыстан үрейлене, қасиетті Құран сөздерін