Page 293 - Әнуарбек Әуелбек. Болашығына қол созған Қазақстан

Basic HTML Version

293
туындай ма, əлде халықпен кездескенді шын мəнінде ұна-
тасыз ба?
– Кезінде Қаныш Сəтпаевтың əдемілігі мен өзін-өзі ұстай
білу мəнеріне қарап Уинстон Черчилль: «Сіздің халықтың бар-
лығы сіз сияқты ұзын бойлы ма?» – деп сұрапты. Сонда Қаныш
аға: «Жоқ, менің халқым менен əлдеқайда биік» деп жауап
беріпті. Жұртшылықпен кездескенде осы сөздер жиі есіме
келеді. Біз, мемлекеттік қызметкерлер, өзіміздің қамымызды
емес, халықтың жайын бірінші кезекте ойлауымыз қажет. Егер
халайықпен кездескенде ұнжырғамыз түсіп, өзімізді көңілді
ұстамасақ, не ғанибет.
– Енді өзіңіздің отбасыңызға тоқтала кетсеңіз. Жас
əкімнің отбасылық жағдайын біраз елдің білгісі келетін
сияқты.
– Отбасымызда бір қыз, бір ұлымыз бар. Бала-шағаны өз
істеріммен тəрбиелеп, өнеге көрсеткім келеді. Себебі, «ұяда
не көрсең, ұшқанда соны ілерсің» деген сөз бар. Отбасы ен
қымбат қазына деп ойлаймын. Балалардың ойын əрқашанда
қолпаштап, кішкентай кездерінен бастап кемеліне келген
тұлғадай қарау керек.
– Қызметтен басқа қызығатын ісіңіз бар ма? Бар болса,
бұл екеуін ұштастыра алып жүрсіз бе?
– Адамзат баласы жоспарланған істерінің жемістерін кө-
ру үшін өз өмірін спортпен тығыз байланыста ұстауы керек.
Спортпен шұғылданатын адам жұмыска жауаптылықпен қа-
райды. Өзім мектептен бастап спортпен айналыса бастадым.
Аптасына екі рет футбол ойнағанды ұнатамын. Одан басқа,
кітап оқығанға не жетсін. Тарихи, немесе фəлсафалық əдеби
кітаптарды жиі қолға аламын.
«Алматы ақшамы» газеті, 16 маусым, 2007 жыл