Page 253 - Әнуарбек Әуелбек. Болашығына қол созған Қазақстан

Basic HTML Version

253
– Халықтың Шəміл Əбілтаевты жоғалтып алғанына
көп болды, сіз көрінбей кеттіңіз ғой. Қазір қандай істермен
айналысып жүрсіз?
– Мен өзі бүкіл өмірімді өнерге арнаған жанның бірімін.
Қолымнан əн-жыр айтып, күй-толғау тартудан өзге ештеңе
келмейді екен. Ел-жұртымды, жалпы халқымды əдемілікке,
сұлулыққа тартып, қуаныш сыйлай алсам маған сол жетеді.
Көрінбей кеттің дейсің, ол рас. Баяғыша айтқанда, көргенімді
айтайын ба, естігенімді айтайын ба дейтіндей жағдайға жетіп
отырмын. Құдайға шүкір көргенім де бар, естігенім де жоқ
емес.
Халқымыз аман болсын, біз сол ел-жұрттың арқасында
ес жиып, есейіп, үлкен өнерге қадам бастық, ер жетіп азамат
болдық. Бір үлкен кісі: «Шырағым, төрде отырса десек, есікте
отыра біл» деген екен. Сол сияқты есікте де отырып көрдік,
төрге де шықтық. Əрине, өнердің төрін айтып отырмын.
Қазағымның арқасында естігенім мен көрген-білгендерімді
көркемдеп, кестелеп, қасиетті домбырамыздың шанағына
сыйғызу ғой маған тиесілі сыбаға. Соны хал-қадерімше адал
атқарып келе жатырмын деп есептеймін. Негізі, əркім өзінше
топшылайды ғой. Əне-міне дегенше, ел ағасы деген жасқа
жетіп, елуді еңсеріп, алпысқа таяп қалдық. Кезінде музыка
училищесі мен Құрманғазы атындағы ұлттық консерватория-
да алған кəсіби білімімді өмірмен ұштастырып, бойымдағы
барымды əспеттеп халыққа ұсыну жолында жүріп жатқан жай
бар.
– Сіз өнердің адамысыз, мына заманның ауыртпалығы
шығармашылығыңызға кері əсерін тигізіп, шабандап қал-
ған жоқсыз ба?
– Мен өзі көп жазбайтын адаммын. Көркем дүние көпсөзді-
лікті қаламайды ғой, менің, мысалы, бір күйімнің жарыққа шы-
ғуына 30 жыл уақыт кетті. «Жусан иісі» деген күйім жарыққа
осылай келді. Оны мен кейін Бейбарыс сұлтанның рухына ар-
надым. Бұрындары біз Бейбарыс сұлтанның кім екенін шын
мəнінде біле бермедік қой. Өз көңілімнен шығатындай дəреже-
ге жеткізу үшін бірталай уақыт керек болған шығар. Əйтпесе,