237
жеріне айналып отыр. Ішкі жағдайы да жақсарып, керемет
сəнді орынға айналды. Турасын айтқанда, театрға адам имене
басып кіретіндей дəрежеге жетіп отыр. Театрымыз жаңарып,
сəні кірді, енді көрерменді өнерімізбен тəнті ете білуіміз керек.
Театр өзі солай болуы керек те. Бір кездері жұртшылық театрға
емес, базарға келгендей, қалай болса солайжүріп-тұрып, қандай
болса сондай киіммен келіп, алабажақ күй кешкенбіз. Оған бай-
ланысты, шынын айтсақ, көрермендерімізді де кінəлаған бо-
латынбыз. Онымыз дұрыс емес. Көрермендерден бір нəрсені
талап ету үшін, алдымен, театрдың, өзі соған лайық болуы ке-
рек. Əңгіменің орайы келіп тұрғанда бір оқиғаны айта кетейін.
Осы театрға мен алғашқы келген кезде, 2002 жылы ғой, театрға
келген көрермендерімізге – балалар алдына шығып, мен біраз
əңгіме айтқан едім. Театрға адамның қалай болса солай келе
салуына болмайды. Адамда ішкі дайындық болуы керек. Ішкі
дайындық өз алдына, адамның сыртқы көрінісі де дұрыс болуы
керек. Ұлдар жағы костюм-шалбар, галстукпен, қыздарымыз,
мəселен, бантик тағып дегендей, театрға лайық киімдерімен
келгені дұрыс деген əңгімелер айтқан едім. Айтайын дегенім,
кейін бір мұғалім мені іздеп жүр екен. Барсам, ол кісі маған
залымызды, фойемізді көрсетіп, біраз əңгіме айтты. Шынын-
да, театрдың іші адам көргісіз лас, кір еді. Орындықтарымыз
сынған, еден мүжіліп, сұрықсыз күйге түскен болатын. Ол
кезде фойеміз ойын-сауық орнына айналып кеткен еді. Со-
ның бəрін көрсетіп, осындай жерге əдемі киіммен келу-
ге бола ма деген сауал тастады. Оның аржағында, алдымен
театрларыңызды жөнге келтіріп алмайсыздар ма деген ой жа-
тыр еді. Ал, қазір, міне, бəрі жөнге келді, ендігі жерде біз де
ұялмай, көрермендерімізге мен айтқандай талаптарды батыл
қоя аламыз деп ойлаймын.
– Тілеке, өткен жылғы театр маусымы сіздер үшін та-
бысты маусым болғаны белгілі. Ондай жақсы табыстарға
қол жеткізуге қандай жағдайлар себеп болды деп ойлай-
сыз?
– Бұл енді ұжымның еңбегі ғой. Алдыңғы жылғы Махам-
бет жүлдесі бір бөлек, былтыр біз Сəкен сері Жүнсіовтің 70