165
ше, жеткілікті бағаланған жоқ. Пікірімізді нақты фактілермен
айта кетейік.
Бірінші.
Көрнекті жазушы Александр Бек өзінің тарихи ро-
маны «Волокалам тас жолында» басты кейіпкер етіп Баукеңді
(Бауыржан Момышұлы) алады. Бұл атақты 8-гвардиялық ди-
визия-тұғын. Дивизияда үш полк болады, осыған қосымша
бірнеше жеке батальондар болады. Барлығы 15 – 16 батальон
болады, ал Баукең сол батальондардың біреуінің командирі
болатын. Неге А.Бек бас кейіпкер қылып Баукеңді алады?
Өйткені, Баукеңнің соғыста көрсеткен ерлігі барлық батальон
командирлерінің ерлігінен асып түседі.
Баукеңнің соғыста көрсеткен ерлігін дəлелдейтін мына
фактілерді айта кетейін: Н.Панфилов тірі кезінде Баукеңді
Ленин орденімен наградтауға ұсынған болатын. Ал, генерал
Серебряков Баукеңе Кеңес Одағының Батыры атағын беруді
5 машинкалық бет өтініш етіп толтырып, Жоғарғы Кеңеске
жіберген болатын-ды. Өкінішке орай, бұл екі награда да Бауке-
ңе бұйырмады. Себебі, жоғарғы əскер басшылары Баукеңнің
өздерінен бұрын əскери тарихи романға бас кейіпкер болғаны-
на ыза болып жүрген. «Қайдағы жоқ «киргиз» біздерден бұ-
рын əскери тарихи романға кіріп кетті» деп, көре алмағанды-
ғынан болды. Осы себепті де Александр Бекке Сталиндік
сыйлықты бергізбей қойды. Баукеңді дивизия командирлігіне
тағайындау кезінде оны Жуков: «Мен полковникті соғыстың
қаһарманы екен десем, кітаптың қаһарманы екен ғой» деп
кекетеді. Баукең сөзден ұтылсын ба, оның бет-жүзіне қарамай,
бір ауыз сөзбен «нокаутқа» түсіреді. Жуков өзінің ойланбай
сөйлегені үшін Баукеңнен кешірім сұрайды («Ақиқат пен
аңыз». 289-бет).
Екінші, Зоя Космодемьянская деген жас қызға немістердің
атқорасын өртей алмай қолға түскені үшін оған Кеңес Одағы-
ның Батыры атағын беріп, оны партизандардың байланысшы-
сы еді деп, жер-көкке сыйғызбай мақтаумен келдік. Мен бір
кездерде партизандар қатарында болғаным бар. Сондықтан,
партизан өмірінің бүге-шігесіне дейін білемін. Бұл – жасан-
ды герой. Олай дейтінім, егер ол, расында, партизандардың