Basic HTML Version
119
айналып келгенде, барлық ауыртпалықты мойнымен көтеріп
келе жатқан сол баяғы көпшілік болып отыр. «Көпшілік» дей
салғанға етіміз де əбден үйреніп кеткен. «Көппен көрген ұлы
той» дейміз де, нақтылы жауап іздеуден, нəтиже шығарудан
бойымызды аулақ саламыз. Көпшілік дегеніміз жеке адамдар
ғой, оларға кім көмектеседі.
«Түркістан» газеті, 24.12.1997 жыл
АЛЛА-ТАҒАЛАНЫҢ ЖЕРДЕГІ ҮЙІ
Тіршіліктің тамырына сəуле түсіріп, адамзат санасына бағыт-
бағдар сілтеп отыратын сыртқы күштің бары рас. Əйтпесе,
жан-жануардың барлығында да ми бар, ал ой-сана, ақыл адамға
ғана тəн. Неге олай?
Белгілі бір мерзімге жетер күш-қуат алған, негізгі жоспа-
рын шығармашылықпен дамытып қана отырар аса күрделі
«компьютер» екендігін ашық мойындамаса да, адамзат өз Жа-
ратушысына табынып келеді. Оған табыну рəсімдері əр орта-
да əрқилы атқарылғанымен, негізгі мəні бір торапта түйісіп
жатады. Қажетіне қарай адамдар қолдан жасайтын саясат
ықпалы етпеген болса, баршаға ортақ жалғыз Жаратушысы-
на ғана табынар қауым əрқашанда бейбіт, түсіністікпен өмір
сүре береді. Тіршілік тұсауы кесілген кезде басталған та-
быну өзінің соңғы нүктесін тіршілік жүрегі тоқтағанда ғана
қоюы мүмкін. Сондықтан да, қай қоғамда өмір сүрмейік, дін-
ге деген көзқарас ашық айтылып келеді. Дін оппозициясы –
марксизмнің өзі халыққа атеистік тəрбие бере жүріп, оның
тарихының ұмытылмауына көп үлес қосты. Діннің тарихы мен
пəлсафасын біздерге осы атеизм дəрістері үйретті.
Қоршаған ортасына бейімделе алмаған кез-келген заттың
болашағы жоқ. Жан-жануар да, өсімдік те, адам да, тіпті дін
де солай. Негізі мазмұны сақталғанымен, территориялық-гео-
графиялық, тұрмыстық-психологиялық, ұлттық ерекшелік-
терге байланысты діннің де аздап бейімделетіндігі – табиғи
құбылыс, заңдылық.