Basic HTML Version
8
Қолтаңба.
Бір ауыз сөз.
Бір ауыз сөз болғанмен, оның ар жағында қаншама сыр жа-
татынын қайтерсіз. Өз уақытында, сол кезде бұл жазбалардың
ешбір келіп-кетер əсері болмаған да шығар, кім білсін. Ал қазір
қарап тұрсаңыз, осыдан 20 жыл бұрын жазылған жазбалардың
жөні бөлек болып тұр.
Өткен тарихи кезеңдердегі əрқилы саяси оқиғалардың əсері-
нен ішкі шекараның арғы бетінде қалып қойған қандастарымыз-
дың жай-күйіне алаңдаған жұрт оларға көмек қолын созуға əзір
еді. Əсіресе, оған ұлтымыздың зиялы қауым өкілдері ерекше ден
қойып жүретін. Омбыдағы жұрттан Оңалбай əкелген жақсы ха-
бар осы ойға түрткі бола кетті.
1991 жылдың шілдесінде мəдениет жəне өнер саласының
бір топ қайраткерлерінен жасақталған Қазақстан делегациясы
Омбыдағы қандастарымызбен жүздесуге барды. Ондағы ел-
жұрттың қуана қызықтағаны «Тамаша» ойын-сауық отауының
қойылымдары еді.
Омбы қазақтарының алдында сөз сөйлеген Сағат Əшімбаев
«Қазақ болып қалуды біз сіздерге үйретеміз деп келсек, қателес-
кен екенбіз. Керісінше, сіздерден үйренетін нəрсеміз көп екен!»
деп үлкен сүйіспеншілігін білдірген болатын. Осы жақсы шара-
ның өтуіне мұрындық болған Оңалбайға да өзінің ризашылық
сезімін білдіріп, үлкен ықыласпен қолтаңба жазып береді.
Оңалбай Садықовтың қолында жүрген дəптерге сол уақыт-
та, сондай-ақ, Лұқпан Есенов, Уайс Сұлтанғазин, Мəдина Ерə-
лиева, Қапаш Құлышева жəне тағы басқа өнер иелері өздерінің
ыстық ықыластары мен қолтаңбаларын қалдырған болатын.
Бүгінде мұның бəрі тарихқа айналып бара жатқанымен,
Оңалбай үшін тірі дүние. Қолтаңбалардың ыстық лебі білініп,
əлі де жан-жүрегіне жылу беріп тұр. Сол кездегі қырықтың
қырқасындағы жігіт қазір алпыстың асқарына қол салып тұр.
Алайда, осыдан жиырма жыл бұрынғы жазбалар оны əлі де сол
қылшылдаған қырықтағы көңіл-күйге бөлеп тұрғандай болады
да тұрады...
«Алматы ақшамы» газеті, 26 сəуір, 2011 жыл