Basic HTML Version
192
тыр. Ал, біз қазақ тілі төңірегінде айтып жүрміз, жазып ке-
леміз. Бұл неғылған таусылмайтын əңгіме, бұл неғылған
бітпес, неткен ауқымды сахналық қойылым! Кім кімді алдап
келеді? Мемлекеттік тілге көңіл бөліп жатқан адам бар ма?
Өзіміз жазғанды өзіміз оқимыз да жүре береміз-ау осы. Іш
пыстырмайтын тірлік тауып алғанға мəзбіз.
Оларға қажеті де – сол. «Оларымыз» – жоғарыдағылар
мен соларға ықпал ететіндер. Яғни, өздерінің ғана тірлігін
тауып алғандар. Бізде, бізде ғана емес, мемлекетімізде шаруа-
сы жоқ! Ашынбасқа амал қайсы? Мемлекетті ойласа, бізді
қойшы, мемлекеттің Конституциясын құрметтер еді. Ал, онда
Мемлекеттік тіл соқырға таяқ ұстатқандай етіліп жазылған.
Ендеше, ол бүкіл мемлекетіміз деңгейінде қолданысқа түс-
уі керек. Бізде қалай? Ата Заңда анық жазылған нəрсенің жү-
гін жеңілдетуге тырысқандай тіл туралы заң қабылдадық.
Осының өзі – бірте-бірте майдалана бастауымыздың алғашқы
қадамындай көрінеді. Жұп-жұмсақ, иілгіш. Конституция кітап
болып сөреде тұр. Қызықтап, қарапшығу үшін жазылған ба еді?
Басқа ұлттарға өкпе жоқ, орыстілді өз қандастарыңа қарның
ашады. Бүкіл елдің мүддесін шен-шекпенге, жайлы орынға
бола алмастыруға бола ма? Бала-шағаға қазақша үйретіп барып
та жайлы орын ұсынуға болады емес пе?! Бəлкім, орыстілді
қауымды креслодан ысырып тастарлық қазақтілділер төңкерісі
қажет шығар. Себебі, еліміздегі барлық жауапты орындар
солардың иелігінде. Олар тұрғанда қазақ тілі ХХІ ғасырдың
аяғында да Мемлекеттік тіл бола алмайды. Ал, біз «Сен неге
мемлекеттік тілде жауап бермейсің?» деп, анықтама бюросын-
да отырған үрпек бас сары қызға ренжиміз.
«Түркістан» газеті, 10.03.1999 жыл